مثنوی معنوی - دفتر اول
از مولانا
- بخش ۱ - سرآغاز
- بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او
- بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را
- بخش ۴ - از خداوند ولیّ التوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بیادبی
- بخش ۵ - ملاقات پادشاه با آن ولی که در خوابش نمودند
- بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند
- بخش ۷ - خلوت طلبیدن آن ولی از پادشاه جهت دریافتن رنج کنیزک
- بخش ۸ - دریافتن آن ولی رنج را و عرض کردن رنج او را پیش پادشاه
- بخش ۹ - فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر
- بخش ۱۰ - بیان آنک کشتن و زهر دادن مرد زرگر به اشارت الهی بود نه به هوای نفس و تأمّل فاسد
- بخش ۱۱ - حکایت بقال و طوطی و روغن ریختن طوطی در دکان
- بخش ۱۲ - داستان آن پادشاه جهود کی نصرانیان را میکشت از بهر تعصب
- بخش ۱۳ - آموختن وزیر مکر پادشاه را
- بخش ۱۴ - تلبیس وزیر با نصاری
- بخش ۱۵ - قبول کردن نصاری مکر وزیر را
- بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را
- بخش ۱۷ - قصهٔ دیدن خلیفه لیلی را
- بخش ۱۸ - بیان حسد وزیر
- بخش ۱۹ - فهم کردن حاذقان نصاری مکر وزیر را
- بخش ۲۰ - پیغام شاه پنهان با وزیر
- بخش ۲۱ - بیان دوازده سبط از نصاری
- بخش ۲۲ - تخلیط وزیر در احکام انجیل
- بخش ۲۳ - در بیان آنک این اختلافات در صورت روش است نی در حقیقت راه
- بخش ۲۴ - بیان خسارت وزیر درین مکر
- بخش ۲۵ - مکر دیگر انگیختن وزیر در اضلال قوم
- بخش ۲۶ - دفع گفتن وزیر مریدان را
- بخش ۲۷ - مکر کردن مریدان کی خلوت را بشکن
- بخش ۲۸ - جواب گفتن وزیر کی خلوت را نمیشکنم
- بخش ۲۹ - اعتراض مریدان در خلوت وزیر
- بخش ۳۰ - نومید کردن وزیر مریدان را از رفض خلوت
در حال بارگذاری...
30 از ۱۷۲